208
zondag 12 november
Ik hoop dat de huisarts het met me eens is dat het infuus opnieuw zetten eigenlijk gemeen is. Het grote wegglijden is denk ik nu echt in gang gezet.Eigenlijk zou er nu niets meer moeten gebeuren, niemand meer moeten komen. Zodat hij met rust gelaten wordt, echt mag loslaten, geen prikkels meer krijgt. Er niet meer aan hem getrokken wordt.
Ik hoop zo voor hem dat de kanker hem meeneemt in een stil coma. Dat hij op die manier de open zee op mag zeilen. Gisteravond zei hij, vlak voor hij in slaap viel: "Dag schat, ik ga meewaaien met de wind." Zoiets gun ik hem zo langzamerhand zo erg. Geen gedoe meer aan zijn lijf, geen pijn, het grote niets in mogen drijven. In het besef dat hij hier echt klaar is. En wij er ook klaar voor zijn.
Ik ben er klaar voor.
alma
alma