07-04-25 al fine (10)
NRC-verslaggever Hans Beerekamp trekt met Janine Prins door Moldavië en doet daar verslag van in Expeditie Europa. Zeer de moeite van het volgen waard.
Ik las het mooie verhaal van Beerekamp en herinnerde me een koude dag begin januari 2005.Drinken met de doden
Ineens stond ik te janken op een begraafplaats. Niet uit verdriet over een specifieke overledene, of zelfs over de onvermijdelijheid van de dood in het algemeen. Het was ontroering over de menselijkheid van de Moldaviërs, die in groten getale naar het enorme Doina-complex waren gekomen om te eten en te drinken met hun doden.
Ik was naar Huub's graf gegaan, had bollen geplant en de boel een beetje gefatsoeneerd. Het is een eind reizen, Huub ligt op de begraafplaats van de Heilig Landstichting. Maar het is altijd erg prettig daar bij hem te zijn in het bos.
In de wandgraven - de doden kunnen daar bovengronds worden bijgezet in een grafheuvel - was een vers graf. Er waren net veel mensen geweest denk ik, er stonden heel veel brandende graflampjes en verse boeketten. Aan de wand waren engeltjes gehangen en kerstballen.
Maar wat bijzonder was: er stonden geschenken voor de dode. Zoals Chinezen doen. Maar hun gaven zijn nagemaakt van papier maché, deze waren echt. Eten, veel eten. Drinken, veel drinken. Patat! En boterhammen met kaas! En een pak dropjes. En een limonadeglas vol whiskey (denk ik).
Geeft te denken, ja.
De Chinezen verbranden bij het graf hun jaarlijkse gaven voor hun doden. Maar dit hier gaat vast behoorlijke troep geven. Ik ben er niet zeker van dat konijnen whiskey lusten.
Dat is nou echt het laatste wat je op een begraafplaats verwacht: gebakken eieren.