322

zaterdagnacht 18 november

Het is nu diep in de nacht. Huub en ik zijn alleen in de kamer.

Hij ligt op een koelelement, de jongens van het uitvaartbedrijf hebben er een bak droge koffie bijgezet. De kamer geurt licht naar koffie. Ik heb de bordeauxrode dekbedhoes over hem heen gelegd. Zijn lievelingsdekbed, van nepsatijn. Hij ziet er deftig uit, zo in zijn trouwoverhemd en nieuwe colbert. Hij wordt steeds mooier.

De verwarming is uit, het wordt koud in huis. Ik ga zo mijn eerste nacht met hem in. Het zullen er nog drie zijn. Ik zal hem nooit meer vinden, als ik hem niet zoek in mezelf. En dat geldt voor iedereen. Hij is weg uit dit leven.

achtergronden
alma
alma
alma
alma