035
donderdagavond 12 oktober
Voornemen: goed voor mezelf zorgen na jouw sterven. Eerst al die dingen bij breien die ik nu bewust op hulpnaalden zet. Maar weet dat ik trouw je vrouw bleef - mijn eigen keuze. En dat houdt niet op bij je dood. Ik blijf dat. Want niemand anders zit in dat brandpunt.Er gebeurt ons te veel, het is te hevig. Ik smeek om iets meer tijd. Om ruimte om samen meer te huilen.
Ik ben blij dat je dat eindelijk kon vandaag.
Dit is ook gewoon te groot voor ons. We doen het stukje voor stukje. Ik zal er voor je zijn, Huub, maar kan je pad niet delen. Ik heb het mijne. Zo anders dan het jouwe.
En toch weet ik meestal wel waar je zit op dat pad van jou. Zal ik je vasthouden zoals ikzelf vastgehouden zou willen worden. Je moed inspreken als het nog moeilijker wordt. Je loslaten als je daar om vraagt.
Lees je dit nog? Je hebt al een paar dagen niet meer meegelezen. Ik voel me nu al zo alleen, terwijl daar nog geen reden toe is.
Want je bent nog zeer aanwezig. Sterk aanwezig. Blijf zolang je kunt, Huub. Maar je hoeft niet langer dan je zelf wilt. Ik mis je. Je hoort hier thuis, hoe ziek je ook bent. Ik hoor hier niet, als wij niet samen hier zijn. Dit was ons huis en ik wil dat nog eens mogen voelen.
Het is gekkenwerk, ik weet het, maar ik probeer je toch gewoon naar huis te halen.
alma