06-10-29 net op tijd

Je hebt dat soms, dat je dingen aan voelt komen.

Ik heb dat bijvoorbeeld met mijn kapsel. Er komt altijd een dag dat ik denk: he ja, nou zit het precies goed. Ik weet uit ervaring dat het dan nog een dag of twee duurt en het zit voor geen meter meer. Of je denkt: ik ben al best lang niet meer verkouden geweest, wat prettig. Tien tegen een dat je een van de volgende dagen snipverkouden ontwaakt.

Afgelopen week brak zonder aanleiding het klepje van het deksel van de koffiepot. O jee, dacht ik nog, als nou het koffiezetapparaat het maar niet begeeft. Ik was dus niet verbaasd toen ik de dag erna het apparaat inschakelde en er niets gebeurde. Geen vertrouwd opgewekt gepruttel en gepuf. Doodse stilte, alleen het lampje brandde.

Toen mijn vader tien jaar geleden overleed, kreeg ik een tijdje daarna van mijn moeder een enveloppe met BP-punten. Hier, neem jij die maar mee, zei ze. Die zijn nog van vader. Het zijn er best veel, kijk maar of je er iets voor kunt krijgen. Ze hebben geloof ik mooie handdoeken.
Ik stopte de enveloppe thuis in de la met de koffiepunten en nam me voor eens bij de BP te gaan kijken. Ik kom nooit bij benzinepompen, dus dat moest ik plannen. Maar het kwam er niet van.

Tot ik op een zondagochtend de la uitmestte en de dikke enveloppe tegenkwam. O ja, de punten van vader! 's Middags ging ik langs de benzinepomp en liet de punten zien. Wat kan ik daarvoor krijgen? Nou mevrouw, zei het kassameisje, u had geen dag later moeten komen. Morgen stoppen we met die zegeltjes. Kiest u nog maar gauw iets uit de catalogus.


Het werd het grote zwarte koffiezetapparaat en thuis vertelde ik dat ik ervan overtuigd was dat mijn vader hier de hand in had gehad. Want dat Alma die zegeltjes zou laten verlopen, daar was hij vast heel zenuwachtig van geworden.

Het apparaat heeft jarenlang zonder mankeren sloten uitstekende koffie gezet. En nu was het stuk. Wat jammer. Omdat je geen dag zonder kunt, besloot ik de volgende dag op jacht te gaan naar een nieuwe machine. Even nog discussie met mijn jongste zoon, die graag aan de koffiepads wil. Maar ik niet.

In de eerste de beste winkel zag ik tot mijn verrassing direct bij het binnenkomen mijn koffiezetapparaat staan. Zelfde merk, zelfde kleur, zelfde formaat. Ik wees er van een afstand naar en riep blij tegen de meneer achter de kassa dat die het werd. Dan ga ik de doos halen en deze voor u inpakken, zei hij. Het is echt de allerlaatste, deze serie is er allang uit.