169

woensdagavond 8 november

Ik besluit in een opwelling een paar goede vrienden van Huub van vroeger, uit zijn agenda, te bellen.

Mensen met wie hij heel lang geen contact heeft gehad. Ben ineens ongerust dat zij zich anders ongans schrikken als straks zomaar zijn overlijdensbericht op de mat ligt. Het zijn mensen waar hij het toch wel heel vaak over heeft gehad. Ik ken ze niet, behalve die ene vrouw, waar we op een feest zijn geweest in Schiedam. Een paar maanden geleden nog maar.

Ik heb het juist aangevoeld. Mijn bericht raakt ze zonder uitzondering erg. Ze zijn allemaal blij dat ik ze nog heb gebeld. Van de een ligt er al snel een e-mail. Die van een ander volgt later op de avond, als Huub alweer slaapt. Hij weet intussen dat ik ze heb gebeld en was zelf ook blij met mijn initiatief.

achtergronden
alma
alma