07-02-16 poezie is kinderspel

In de Beyerd in Breda heb ik in 2003 een prachtige tentoonstelling van Lucebert gezien.


Ik liep daar rond en zag iets wat zo ontroerend was dat ik het 's avonds aan een goede vriend in een e-mail vertelde.

Er liep op de tentoonstelling een kind van een jaar of vier rond. Mooi kindje, met een hoedje op en lang blond haar. Alle kunstwerken hingen veel te hoog voor haar, dus ze maakte er maar haar eigen feestje van. Beetje dansen, beetje glijden, beetje zingen. Maar ze mocht niet veel van haar moeder. Die zei steeds dat ze 'rustig' moest doen. Of 'doe nou eens even rustiger'. Er was ook nog een wat groter zusje bij en die deed het keurig. Die had zichzelf netjes op nul gezet.

Op de hoek vlak voor het gangetje naar zaal drie zit een gedicht op de muur geplakt. Wel leuk gevonden van de maker: dit gedicht zit op kinderhoogte. Lichtblauwe letters.

Het zusje en de moeder waren al doorgelopen. Maar het kleine meisje speelde nog even dat het gevaarlijk was dat gangetje in te gaan. Dat ze eerst moest kijken of het wel kon. Ze ging plat met haar buik tegen het gedicht staan, haar arm gestrekt langs de muur en stak eerst haar hoofd om het hoekje. Toen zette ze een stap het gangetje in en veegde daarbij over de muur.


En nu heeft ze een letter scheef geveegd. Precies die ene letter. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar het was of het gedicht zichzelf tegenkwam. Of het gedicht ineens dat meisje zelf werd. Of Lucebert even een grapje maakte. Ik moest ook aan Nijhoff denken, met dat kind dat de woorden wegveegt. Het was aangrijpend.

Een mevrouw die een paar minuten later het gedicht stond te lezen, wees haar man op die ene scheve letter. Ze moesten erom lachen, moeten gedacht hebben dat het opzet was.

Nou hoop ik maar dat ze het niet veranderen.

NB1

Van het gedicht 'Poëzie is kinderspel' is door beeldend kunstenaar Bouwine Pool een animatie gemaakt. Met lekkere vette jazzmuziek.

NB2

Nee, dat was natuurlijk geen onbekende Lucebert-prent in de vorige posting. Het waren de plakresten van een sticker in de bus. Maar het had gekund.